Ο αετός

Κάποτε κάποιος άνθρωπος βρήκε σε μια φωλιά αετών ένα αυγό. Το μάζεψε λοιπόν και το έβαλε μαζί με τα αυγά μιας κότας που είχε στην αυλή του, ώστε να γεννηθεί.

Οι μέρες πέρασαν και όλα τα αυγά έγιναν μικρά κοτοπουλάκια, ενώ από το αυγό του αετού , βγήκε ένας μικρός αετός.

Ο μικρός αετός μεγάλωσε μαζί με τα άλλα κοτόπουλα και συνήθισε να κάνει ότι και αυτά. Δεν πετούσε και έτρωγε τσιμπολογώντας από το χώμα το καλαμπόκι και τα μικρά σκουληκάκια, όπως ακριβώς όλα τα υπόλοιπα μικρά κοτόπουλα.

Ο καιρός πέρασε και ο αετός γέρασε πια...

Μια μέρα μια σκιά κάλυψε τον ήλιο... Σήκωσε το κεφάλι του ο γέρικος αετός και αντίκρισε ένα μεγάλο πτηνό να πετάει ψηλά στον ουρανό...

Ποτέ δεν είχε δει ένα τόσο όμορφο πουλί, με τόσο μεγάλα φτερά. Ρώτησε, λοιπόν τα υπόλοιπα κοτόπουλα της μικρής αυλής τι ήταν αυτό. Τότε αυτά του αποκρίθηκαν πως το τεράστιο εκείνο πτηνό ήτανε ο «βασιλιάς των πουλιών» ο αετός. Το πιο δυνατό πουλί που κατοικεί στον ουρανό.

Ο γέρικος αετός θαύμασε τον δυνατό αετό που πετούσε ψηλά...

Εκείνου, δεν του είχε δοθεί ποτέ η ευκαιρία να πετάξει ψηλά στον ουρανό ελεύθερα και να νιώσει την πραγματική ευτυχία της φύσης του.

Κάποτε πέθανε κάτω στην μικρή αυλή, δίπλα στα υπόλοιπα κοτόπουλα, αγνοώντας τις δυνατότητες του...

Antoni di Melo